កូនសូណាពិបាកចិត្ត ពេលមិត្តទិញអាវថ្មី

ការចាប់ផ្តើមរឿង

នៅក្នុងភូមិតូចមួយ មានក្មេងប្រុសឈ្មោះ សូណា។ គាត់ជាក្មេងស្រលាញ់លេង និងមានមិត្តស្មោះឈ្មោះ មីនា។ ពេលថ្ងៃសៅរ៍ ពួកគេជារឿយៗជួបគ្នា ដើម្បីលេងបាល់ ច្រៀងចម្រៀងt និងគូររូប។

ថ្ងៃមួយ មីនាដើរមកសួនលេង ជាមួយ អាវថ្មីពណ៌ផ្កាឈូក មានរូបខ្លាឃ្មុំតូចៗ។ អាវនោះស្រស់ស្អាតបំផុត ដូចអាវក្មេងប្រុសក្នុងកាស្ទូរទីន។

អារម្មណ៍សូណា

ពេលសូណាមើលឃើញ គាត់មានអារម្មណ៍ច្របូកច្របល់ក្នុងចិត្ត៖

• “អាវរបស់មីនាស្រស់ស្អាតណាស់។”

• “ខ្ញុំមិនមានអាវថ្មីទេ… អាវខ្ញុំចាស់ហើយ។”

• “ប្រហែលជាមីនាមិនចង់លេងជាមួយខ្ញុំទេ?”

សូណាក្លាយទៅជាស្ងៀមស្ងាត់ មិនសប្បាយចិត្តដូចធម្មតា។

មិត្តល្អនិយាយ

មីនាមើលឃើញថា សូណាមិនសប្បាយចិត្ត។ គាត់បានដើរចូលទៅក្បែរ ហើយនិយាយស្រួលៗ៖

“សូណា! កុំព្រួយអីទេ។ អាវនេះគ្រាន់តែជាអាវថ្មី ប៉ុន្តែអ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តគឺ ការលេងជាមួយអ្នក។ អាវអាចចាស់បាន ប៉ុន្តែ មិត្តល្អមិនចាស់ទេ។”

សូណា សើចឡើងវិញ ហើយមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅក្នុងចិត្ត។ គាត់យល់ថា មិត្តពិតប្រាកដមានតម្លៃជាងរបស់អ្វីៗ។

អ្វីដែលយើងរៀនពីរឿងនេះ

• ការមានអាវថ្មី មិនមានន័យថា យើងប្រសើរជាងអ្នកដទៃទេ។

• មិត្តល្អគឺសំខាន់ជាងរបស់ថ្មីៗ។

• ការលេង និងសប្បាយរីករាយជាមួយគ្នា មានតម្លៃជាងអ្វីៗទាំងអស់។

ចប់រឿងដោយសប្បាយ

ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក សូណា និងមីនា នៅតែជាមិត្តល្អដដែល។ ពេលណាដែលមានអារម្មណ៍ពិបាកចិត្ត សូណានឹកចាំពាក្យមីនាដែលថា៖

“អាវអាចចាស់បាន ប៉ុន្តែ មិត្តល្អមិនចាស់ទេ ❤️”